Arhiva za kategoriju ‘Istorija muzike 2. godina’

Muzika antike-Egipat

Posted: 18. novembra 2012. in Istorija muzike 2. godina

Tamo gde pocinje muzika antike, u stvari pocinje i istorija muzike. Sve pre toga je praistorija i nema znacajnih elemenata za proucavanje u istoriji muzike jer ne postoji pisano svedocenje u tom dobu kakva je bila upotreba muzike i na koji nacin je izvodjena, pa nema ni notacije. Mi pretpostavljamo da su to ipak bili prvi pokusaji coveka da stvori umetnost. Medjutim, sto se tice antičkog doba to je izgledalo sasvim drugačije.

Egipat, kao kolevka civilizacije, imao je veliku ulogu, ako ne i glavnu u periodu 2700 p.n.e-1000 godine. Egipatska civilizacija je koristila najveci broj instrumenata. Harfe, bubnjevi, laute, citre, udaraljke i trube u vojne svrhe je bio instrumentarijum egipatske civilizacije koja je živela duž toka reke Nil u severnoj Africi. Nisu imali notaciju, ali su imali posebne znakove koji su najverovatnije opisivali notni tekst i koji danas predstavljaju pravi izazov da se dešifruju.

Orlando di Laso

Posted: 18. maja 2011. in Istorija muzike 2. godina

Orlando di Laso

Teško je govoriti o Lasu, ili o Rolanu d’ Latru, kako je bilo njegovo pravo ime, a barem delimično se ne osvrnuti na razvoj muzike u renesansi. Orlando di Laso (oko 1532-1594, tačan datum rođenja i smrti nisu poznati) je bio sklon lutalačkoj prirodi Gijomu d’ Mašou ili Žoksen de Preu. Današnju rodnu Holandiju je napustio još kao dete. Zahvaljujući svom divnom glasu, bio je angažovan u horu na dvorovima vicekralja Sicilije Fernanda Goncage (u Mantovi, na Siciliji i u Milanu), a boravio je i u Napulju i Rimu. Tako je upoznao renesansne prilike u Italiji u najdubljem dobu renesanse u njoj. Poznavao je najistaknutije pisce, pesnike i arhitekte te epohe.

Italija

U vreme njegovog boravka u Italiji-do 1555. razvio se madrigal (nova forma višeglasne vokalno-polifone muzike). Međutim, madrigal iz Ars nove treba razlikovati od ovog, jer je madrigal iz Ars nove skromnija refrenska forma, dok je ovaj iz XVI veka petoglasan (ne isključivo) sa mestimičnim akordskim sklopovima. Često je građen na imitacionoj tehnici. Više o madrigalu u posebnom tekstu.

Može se zaključiti da kada se Laso pojavio u Italiji tamo već cvetala madrigalska muzika. Čitav niz talentovanih kompozitora, među kojima treba istaći: Filipa Verdeloa, Kipriana van Rora, Jakoba Arkadelta i dr. komponovao je madrigale. Laso je oduševljeno prihvatio taj oblik, uzdigavši ga do formalnog savršenstva. U tome nije bio usamljen. Sledili su ga daroviti kompozitori: Luka MArencio (1533-1599), Djezualdo da Venoza (1560-1615), Baltasare Donati, Đovani Gastoldi i dr.

Lasovi madrigali predstavljaju pravu antologiju renesansnog pesništva. Obrađivao je stihove Ariosta, Petrarke, Ronsara, a ponekad i antičke rimske pesnike: Vergilija, Horacija i dr. Njegovi madrigali su tematski veoma raznovrsni: šaljivi, satirični, ljubavni, ratnički, inspirisani lepotama prirode i sl.

Minhen

Posle 1555. Laso odlazi u Minhen, gde na dvoru bavarskog kralja osniva čuvenu pevačku kapelu. U Minhenu se posvećuje pretežno duhovnoj muzici, koja predstavlja nadahnutu sintezu Palestrinine religiozne muzike i njegovog bogatog iskustva u toku stvaranja madrigala i drugih svetovnih oblika. Rezultat te plodne ideje su duboko misao na i osećajna dela, skoro romantična po svom efektu na današnjeg slušaoca.

Lični utisak slušanja ove muzike je da veoma smirujuće deluje na današnji brzi svet.

tekst delemično preuzet i obrađen iz MUZIKE Dušana Plavše